Een poetische, zintuigelijke en visuele film over vruchtbaarheid, en daarmee een ode aan de vrouw en het lichaam. De filmmaakster volgde het spoor van de eigenzinnige pianiste Tomoko Mukaiyama die via een kunstproject in Japan vrouwen -en mannen – uitnodigt om zich over dit intieme thema uit te spreken: over kinderen die wel of niet kwamen, over seksualiteit en de gemaakte keuzes. Het werd een groots epos over moederschap, miskramen en menopause, waar de filmmaker universele motieven rond geboorte en sterven aftast. De indringende natuur en de muziek van Bach maken van het kijken naar deze film een rituele gebeurtenis, bijna als een soort rouwen. De titel verwijst naar een Japans ritueel om de ongeboren –en daardoor onzichtbare- kinderen te herdenken.
Credits van foto van Tomoko achter de piano Shinji Otani
Foto gebruikt voor de poster en DVDhoes: Carla van de Putterlaar
www.waterchildren.nl
