Badr, David en Jan-Willem staan ieder weekend op het veld. Als scheidsrechter in het amateurvoetbal. Ze houden van het spelletje. Dat is hun belangrijkste drijfveer. Maar dat wekelijkse moment van verantwoordelijkheid en gezag heeft ze nog iets anders gegeven: het besef dat respect een waardevol maar kwetsbaar goed is. Zeker in het Nederland van nu. Waar een ieder vooral zijn eigen belang najaagt en ieder gezag verdacht is.
Na bijna twintig seizoenen dreigt de verlegen Jan-Willem steeds meer het plezier in het fluiten te verliezen. Hij twijfelt of er voor scheidsrechters zoals hij nog wel een plek op het voetbalveld is? De jonge predikant David is nog niet zo lang scheidsrechter. In de gereformeerde kerk waar hij preekt, wordt zijn gezag zonder voet of stoot aangenomen. Alleen, het voetbalveld is natuurlijk geen kerk. Voormalig marinier Badr leerde in het leger wat gezag inhoudt: discipline, zelfbeheersing en respect. En dat brengt hij als scheidsrechter graag op voetballers over… maar zitten de voetballers van tegenwoordig wel te wachten op zijn goede voorbeeld?
